Struktura produkcji. Giełda, kapitał, konsumpcja

Nowa Ekonomia będzie musiała (…) oprzeć się na podaży (…) [i] czynnikach produkcji, a nie być funkcją popytu.

– Peter F. Drucker, Claremont Graduate University

Wpływ „Struktury produkcji” mierzyć można na wiele sposobów: jako biblię ekonomii podażowej; jako odrodzenie prawa Saya; jako postęp paradygmatu austriackiego w stosunku do keynesowskiego modelu makroekonomicznego i monetarystycznego modelu braku równowagi cyklu koniunkturalnego (disquilibrium model of the business cycle); i jako nowe narzędzie analizy finansowej. Jednak jej najważniejszą funkcją jest służenie jako kontrapunkt wobec keynesowskiego Weltanschauung. Co napędza gospodarkę? Jak sądzą keynesiści, zgodnie z prawem Keynesa: „popyt tworzy podaż”. Konsumpcja napędza proces produkcji; to wydatki konsumenckie mają największe znaczenie. Z drugiej strony, patrząc z perspektywy podażowców i prawa Saya, „podaż tworzy popyt”. Produkcja napędza konsumpcję; największe znaczenie mają oszczędności i inwestycje, technologia i produktywność.

(…)

Jaka jest przyszłość tej książki? Motto do tego wprowadzenia to cytat o przyszłości ekonomii autorstwa Petera Druckera, wielkiego austriackiego guru zarządzania, który przeczytał moją książkę przed śmiercią i wypowiadał się o niej z przychylnością. Taki jest pełny cytat, z którego motto zostało wzięte: „Fakt, że mamy zarówno kryzys produktywności, jak i kryzys formacji kapitału, świadczy o tym, że Nowa Ekonomia będzie musiała być mikroekonomiczna i oprzeć się na podaży. Zarówno produktywność, jak i formowanie kapitału są zjawiskami mikroekonomicznymi. Oba dotyczą czynników produkcji, a nie są funkcjami popytu”. Mam nadzieję, że „Struktura produkcji” będzie mieć swój udział w spełnieniu profetycznej wizji Druckera.

– Mark Skousen